De toren was een negen meter hoge houten constructie, bekleed met golfplastic. Hij was aan de ene kant doorschijnend en aan de andere kant transparant. Het kon dienen voor vergaderingen, theatervoorstellingen en evenementen, en door zijn doorzichtige wanden werkte het ook gesloten als tentoonstellingsruimte.

Zijn rode verlichting deed ironisch denken aan de rosse buurt waarin hij zich bevond, en ging elke avond automatisch aan met de straatverlichting. Dit gaf de toren zijn naam als vuurtoren. Het sterke beeld was bedoeld als handelsmerk voor de hele buurt worden.

De toren is ontworpen door Chris Rossaert, gebouwd door de lokale leerlingentraining APAJ en gefinancierd door de JP Morgan Bank en de Vlaamse regering. Begonnen als een oplossing voor illegaal dumpen, werd de constructie al snel de kern van sociale en culturele activiteiten door lokale scholen, winkeliers en maatschappelijke organisaties. De toren kreeg lovende kritieken voor architecturale verdienste en ook voor het initiëren van Limite Limite. Het werd ingehuldigd in 2000 en werd in 2004 verwijderd als onderdeel van Relimite.